JA, Klaudyna, jestem wybitną ARTYSTKĄ. – ProgresSing
fade
1599
post-template-default,single,single-post,postid-1599,single-format-standard,eltd-core-1.4.1,malmo-ver-1.9,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,eltd-ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,eltd-footer-with-bg-image,eltd-header-standard,eltd-sticky-header-on-scroll-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-slide-from-bottom,eltd-header-style-on-scroll,eltd-search-slides-from-header-bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-6.2.0,vc_responsive

Blog

JA, Klaudyna, jestem wybitną ARTYSTKĄ.

To moja afirmacja na dziś zainspirowana ,,Drogą Artysty”.

Podczas pisania wylało się ze mnie kilkadziesiąt sabotujących myśli i przekonań, które obciążały mnie przez lata.

Brak szkoły muzycznej, brak słuchu absolutnego, brak dzianych rodziców, którzy inwestowaliby w rozwój moich pasji w dzieciństwie, brak talentu, brak tego, tamtego i jeszcze może tego.

Znacie to?

Znacie, wiem.

Tyle lat pracuję nad tym, a jeszcze wciąż wygrzebuję stare śmieci.

Społeczny egregor wciskający kit, że Artystami są wybrańcy.

Gówno prawda.

Każdy z Nas ma w sobie Artystę!! Każdy.

I każdy ma prawo tego Artystę w sobie ukochać, rozpieszczać i POKAZYWAĆ Światu.

Zapłakałam dziś nad tymi naszymi kolektywnymi, stłamszonymi Artystami wewnętrznymi.

Którym nie daliśmy szansy, bo coś tam.

NIE.

Starczy.

Czas pokazać się ze swoimi darami.

Nawet jeśli nie są doskonałe.

Nawet jeśli istnieje szansa obśmiania, hejtu, wstydu i zażenowania.

Trudno.

To nie jest warte tego, by żyć w poczuciu, że coś miało się wypełnić, przejawić, ale stchórzyliśmy.

Piękny Człowieku, WOŁAM CIĘ, realizuj się!

Proszę Cię o to.

Przestań patrzeć na innych, porównywać się, kopiować.

Stań w swojej MOCy i pokaż Nam co masz w sercu.

Proszę Cię.

Ze łzami wzruszenia,

Klaudyna – zajebista Artystka

Share